Vanmiddag ging ik siësta houden na een bar slechte nacht, slapen lukte niet terwijl ik uitgeput ben. En toen kwamen de tranen en moest ik het van me af gaan schrijven. Hoppakee, dat is gelijk materiaal voor m'n blog. (elk nadeel heb z'n voordeel)
Fucking confronterend al die chaos in m'n huis en hoofd, de doordraaf-rat in mijn hoofd die maar door gaat, destructieve shit en alle herinneringen aan het invalide raken (conversie stoornis) maart t/m december 2011 en de psychose en opname in de herfst van 2014.
Ik wil geen herhaling van het verleden maar op momenten als nu ben ik er heel bang voor. Ik begeef me op dun ijs. Hoe kan ik voorkomen dat ik me over een paar weken o.i.d. weer zo voel?
Ik wil mezelf niet zo uitputten tot aan het gaatje, ik wil het niet maar blijkbaar gebeurt het toch weer. Met een schone onderbroek als geïmproviseerde tranenvanger lig ik in bed te huilen en dit te schrijven.
Ja, ik heb een steengoed signaleringsplan. Kijk ik er ooit naar? Nou eigenlijk niet...Vorige week na 5 dagen veel hoofdpijn viel een kwartje van "kut dit zijn serieuze signalen" de actie die ik had moeten nemen was * agenda leeg, afspraken afzeggen, rust rust rust en hulp vragen waar nodig. Wat deed ik: Ik heb i.p.v 1 week rust genomen (of meer) 1 dag leeggemaakt want ik moest echt nog dit en dit en zus en zo.... Want ja de 16de is die spatader lasershow en voor die tijd wil ik echt nog ff (vul in, te veel sociaal doen...)Wie zijn billen brandt moet op de blaren zitten.... AU godverdomme AUIk wil niet dat dit The story of my life is, Steeds met te veel gas uit de bocht vliegen.Vet moeilijk een lichaam hebben van een kudde slakken met vertraging met daarop een hoofd wat eigenlijk altijd de snelheid heeft van een turbo raket. Dat dominante hoofd geeft alleen maar gas en dat arme lijf wordt er achteraan gesleept...
Wat helpt mij om weer tot rust te komen zodat die te lege batterijen weer een beetje op kunnen laden?
- rust in de tent - prikkelarm leven- even niet sociaal doen (vet ongezellig maar dat vreet gewoon energie) maar lekker huismussen- naar de sauna (ga ik morgen doen)- traag en met aandacht kleine dingen doen- iets uit m'n eerste hulp bij dipjes koffertje pakken (hierover zal ik later nog wel stukjes posten) - dutjes doen- wierook branden- lang douchen- voetenbadje - chillen op de bank met Flip- Netflix, feelgood movie of natuur docu- muziek!! van Tibetaanse klankschalen tot de piano klanken van Ludovico Einaudi of de heerlijke stem van Eddie Vedder, of Herman van Veen, of Pete Murray, of of of - thee drinken
- knuffelen !!- verrassingen krijgen via de post (maar dat doe ik niet zelf, zo gek ben ik nog net niet ;)- Pompoen risotto met geitenkaas (ga ik zondag weer maken voor mezelf) (en heel veel ander lekker eten wat op de plaats zou kunnen staan van die risotto)- stempelen, tekenen, kleuren, knutselen, kaartje schrijven voor iemand. Iets wat niet kan mislukken (lang leve de artistieke vrijheid!!)- toegeven aan jezelf en je directe omgeving dat het eventjes niet zo lekker gaat. Dit gaat altijd gepaard met veel tranen en een verschrikkelijk gevoel van falen maar daarna is er een bult opluchting en nieuwe frisse lucht (dat voel ik nu al nu ik dit schrijf, Yes!)- het allermoeilijkste van de wereld: Hulp vragen. Ik behoor tot de categorie stront eigenwijze mensen, ik ben regelmatig net een peuter van 2 die constant "zelluf doen!! " roept. Maar soms lukt dat gewoon echt ff niet.(eigenlijk is dit lijstje bijna hetzelfde als mijn terugvalpreventieplan wat gemaakt is in het revalidatie centrum, die zal ik ook eens een keer hierop zetten en er over bloggen/vloggen)
Het is wat met het dolgraag willen doorbreken van oude /levenslange patronen en het hebben van zieke "sabotterende" hersenen....
Gelukkig brengt die maffe geest van mij me ook heel veel goeds, moois, fantastische ideeën, een onuitputtelijke bron van inspiratie op velerlei vlakken, van improvisatie kook dingen, tot ontwerpen voor noem maar op, en daardoor blijf ik mezelf steeds weer verbazen.
En laat ik wel ff erbij zeggen, het gaat al zoveel beter dan jaren geleden!!Vooral niet boos worden op jezelf dat je je hoofd gestoten hebt, maar jezelf overspoelen met liefde.
Ik ben niet meer de leeuw én de leeuwentemmer tegelijk, maar ik ben Dribbel het hondje én zijn super lieve mama. Geen zweep maar hartjes en knuffels
* heb net 2 bossen tulpen voor mezelf gekocht, en lekkere thee, en een zak chips *
Liefde liefde liefde Hoogste tijd om dingen van bovenstaand lijstje te gaan doen.
Houdoe! X
Geen opmerkingen:
Een reactie posten